Katil Kadınlar

Aynı zamanda bir hukukçu da olan edebiyatçı Alia Trabucco Zerán, dünya üzerindeki pek çok ülke ve ulus gibi, "sessizlik yemini" üzerine kurulu Şili'nin diktatörlük ve katliamlarla, sonu gelmez bir sınıfsal şiddet ve kadın kırımıyla örülü tarihinin kuytularında gezinerek her türden suskunluk sözleşmesini ihlal ediyor. 

Ses getiren ödüllü çalışması Katil Kadınlar'da, dört farklı dönemde, işledikleri cinayetlerle toplumda infiale yol açan dört farklı kadının hikâyesini kolektif hafızanın, üzerine kilitler ve zincirler vurulmuş gizli saklı köşelerinden bulup çıkarıyor. Tam da kadın hareketinin önemli kazanımlar elde ettiği dönemlerde işlenen bu cinayetler karşısında yaşanan galeyanın ardındaki varoluş kaygısını, af şeklinde tecelli ederek erkek egemen düzeni tahkim eden patriyarkal yargı düzeneğini ve deli, kıskanç, âşık kadın stereotiplerine sıkıştırılmış verili rolleri sürekli yeniden tanzim çabalarını ustalıkla çözümlüyor. Kitabın adını her dile getirişinde "Katledilen kadınlar mı?" sorusunun işaret ettiği, zihinde zımnen meşrulaştırılan şiddetin ve kültürel sağırlığın kodlarını faş ediyor. Yargılama süreçlerinden basının haberleştirme diline varıncaya tanık olduğumuz aşinalık ise can yakıyor. 

Katil erkek olduğunda, erkekliğinin sorgulanmadığına, bilakis sorgulatabilecek her şüphenin "sağduyuyla" bihakkın bertaraf edildiğine dikkat çekiyor Zerán. Ancak öldüren bir kadın ise yargılanan daima bütün bir kadınlık oluyor. Çünkü kadın dediğin katil değil, ancak delişmen bir sevgili, itaatkâr bir eş, fedakâr bir anne, sadık bir hizmetçi ve korunmaya muhtaç bir varlık olabilir, olmalıdır. Aksi yalnızca yasaları değil, bütün bir düzeni tehdit eder. İşte tam da bu nedenle; 

"Kötü kadınları hatırlamak da feminizme düşen bir görevdir."