ROMAIN GARY / ÉMILE AJAR  (Roman Kacew), 1914'te Litvanya, Vilnius'ta doğdu, annesi tarafından büyütüldü. Yoksul, "az çok Kazak Tatarı-Yahudi kırması" bir çocuk olarak on dört yaşında annesiyle Fransa'ya gelip Nice'e yerleşti. Hukuk öğreniminin ardından Hava Kuvvetleri'ne girdi, 1940'ta General de Gaulle'ün yanında "Özgür Fransa" hareketi saflarında savaşa katıldı. 1945'te yayınlanan ilk romanı Polonya'da Bir Kuş Var (Polonya Eğitimi) ile sert ve şiirsel üslubu sayesinde büyük ses getirdi. Aynı yıl Fransa Dışişleri Bakanlığı'nda çalışmaya başladı. Sofya, La Paz, New York ve Los Angeles'ta diplomat olarak görev yaptı. 1948'de Le Grand Vestiaire'i (Büyük Vestiyer) yayınladı, 1956'da Cennetin Kökleri'yle Goncourt Edebiyat Ödülü'nü aldı. Los Angeles'ta başkonsolosken aktris Jean Seberg'le evlendi, senaryolar yazdı, iki film çekti. 1961'de diplomatlığı bırakıp Les Oiseaux vont mourir au Pérou - Gloire à nos illustres pionniers'i (Peru'da Kuşlar Ölecek - Meşhur Öncülerimize Şan Olsun) ve mizahi bir roman olan Lady L.'yi yazdı. Ardından La Comédie Américaine (Amerikan Komedisi) ve Frère Océan (Okyanus Kardeş) gibi oylumlu efsane anlatılarına girişti. Hayatı boyunca kendini var edebileceği yeni roller, yeni kimlikler peşinde koşan Gary, ihtiyaç duyduğu "edebi arınmaya" yeniden erişebilmek için 1973'te tamamladığı Koca Tembel'i Émile Ajar müstear adıyla yayınlamaya karar verdi. Özgünlüğünü ve yaratıcılığını kaybettiği yönündeki sert eleştirilerden yeni edebi kimliği sayesinde özgürleşen yazar, 1975 yılında çıkan romanı Onca Yoksulluk Varken'le edebiyat dünyasında eşine az rastlanır bir durum yaşanmasına neden oldu: Goncourt Edebiyat Ödülü'ne ikinci kez değer görülen tek yazar olmasının yanı sıra, tercihini, çağdaşı Julien Gracq gibi, ödülü geri çevirmekten yana kullandı. Kendisine yeni bir ses, yeni bir soluk veren Émile Ajar mahlasıyla yayınlanan Kral Salomon'un Bunalımı ve Yalan-Roman'la yazınsal üretiminin durma noktasına geldiğini ileri süren eleştirmenler ve okurlardan övgü dolu yorumlar aldı. 1970 yılında boşandığı Jean Seberg'ün 1979 yılındaki, esrarını hâlâ koruyan intiharının ardından Gary'nin romanlarındaki yaşlılık, ölüm ve intihar temaları çokça tartışıldı: Biletiniz Buraya Kadar, Kadının Işığı, Uçurtmalar.

Yaşamı boyunca farklı seslerin, personaların, yeni isimlerin ardında enerji tazeleyen Gary de 1980 yılında ardında bıraktığı intihar notuyla yaşamına son verdi. Son cümlesi, Nihayet kendimi bütünüyle açığa vurabildim, oldu. Gary, intiharının ardından yayınlanan itiraf niteliğindeki romanı Vie et Mort d'Émile Ajar (Émile Ajar'ın Yaşamı ve Ölümü) ile bir mahlasın ardında özgürleşmeye duyduğu ihtiyacı açığa vururken büyük bir sır perdesini de aralamış oldu.