ARTHUR SCHOPENHAUER (1788-1860), Prusya'nın bugün Polonya sınırlarındaki Danzig kentinde doğdu. Zengin bir tüccar olan babasını erken yaşta kaybetti. Annesi ise dönemin edebiyat mahfillerinde sevilen, tanınmış bir yazardı. Goethe ile genç yaşta dostluk kurmasını, her ne kadar pek geçinemese de annesine borçluydu. Yeterli Temel İlkesinin Dörtlü Kökü Üzerine adlı bitirme teziyle 1813'te Jena Üniversitesi'nden mezun oldu. Ertesi yıl annesiyle yaşadığı tartışma nedeniyle çok sevdiği Weimar'ı terk ederek Dresden'e yerleşti. 1816'da Newton'a karşı Goethe'yi savunduğu Über das Sehn und die Farben (Görme ve Renkler) yayımlandıktan sonra tam üç yıl boyunca başlıca yapıtı İsteme ve Tasavvur Olarak Dünya üzerinde çalıştı. Fakat eser beklediği yankıyı yaratmadı. Bunda Hegel ile aralarındaki ihtilafı, birlikte ders verdikleri Berlin Üniversitesi'nin çatısı altında ısrarla sürdürmesinin de payı büyüktü. Kolera salgını yüzünden Frankfurt'a taşındı ve ömrünün kalan 28 yılını orada geçirdi. 1836'da hızla gelişen doğa bilimlerindeki yeni bulguları kendi isteme kuramı çerçevesinde ele aldığı Doğadaki İsteme Üzerine yayımlandı. Bu kitabın önsözünde Hegel ve şürekâsını şarlatanlıkla itham etti. 1844'te İsteme ve Tasavvur Olarak Dünya'nın ikinci baskısını yaparken ilkine, Aşkın Metafiziği'nin de ayrı bir bölüm olarak yer aldığı ikinci bir cilt daha ekledi. Sonraki dönemde çeşitli konular hakkında yazdığı denemelerini Parerga ve Paralipomena (1851) içinde topladı. 21 Eylül 1860'ta Frankfurt'ta öldü.

Aşkın Metafiziği'nin yanı sıra Eristik Diyalektik - Haklı Çıkma Sanatı (çev. Ülkü Hıncal, 2012) da yayınevimiz tarafından yayımlanmıştır.