Orhan DURU (İstanbul, 1933 – 2009)
İlk öyküleri, 1953 yılından itibaren Ankara Veteriner Fakültesi’nde öğrenciyken, Yeni Ufuklar’da yayımlanmaya başladı. Kısa bir süre içinde, kendine özgü bir dil, bir üslûp edindi. Eski Türk metinlerinden (Evliya Çelebi, Mercimek Ahmed, Karagöz) esinlendiği devrik cümlelerle kurduğu humour yüklü öyküleri, modern Türk edebiyatına yepyeni açılımlar getirdi.
1961’de hiçbir siyasal bağlantısı olmamasına karşın, 27 Mayıs darbecileri tarafından Veteriner Fakültesi’ndeki görevinden uzaklaştırıldı. Daha sonraki yıllarda çeşitli basın kuruluşlarında çalıştı.
Sarmal adlı öykü kitabıyla 1996 Sedat Simavi Vakfı Edebiyat Ödülünü, Fırtına ile de 1998 Sait Faik Armağanını (Erdal Öz’le birlikte) aldı.
Uzun süren bir hastalıktan sonra 25 Ocak 2009 Pazar günü aramızdan ayrıldı.
Başlıca Kitapları:
Denge Uzmanı / Ağır İşçiler / Yoksullar Geliyor / Şişe / Bir Büyülü Ortamda …
|